การออกใบอนุญาตตั้งสถานบริการ

พระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. 2509 คือ กฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อควบคุมและกำหนดประเภทของสถานบริการต่างๆ เช่น สถานที่เต้นรำ สถานที่ที่มีผู้บำเรอ และสถานอาบน้ำ นวด โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อจัดระเบียบสังคม ลดอบายมุข และป้องกันปัญหายาเสพติด ไม่ให้สถานบริการกลายเป็นแหล่งแพร่กระจายยาเสพติดหรือก่อให้เกิดปัญหาทางสังคมอื่นๆ พระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. 2509 มาตรา 3 “สถานบริการ” หมายความว่า สถานที่ที่ตั้งขึ้นเพื่อให้บริการโดยหวังประโยชน์ในทางการค้า สถานบริการแบ่งออกเป็น 6 ประเภท ได้แก่ มาตรา 3 (1) สถานเต้นรำ รำวง หรือรองเง็ง เป็นปกติธุระประเภทที่มีและประเภทที่ไม่มีคู่บริการ มาตรา 3 (2) สถานที่ที่มีอาหาร สุรา น้ำชา หรือเครื่องดื่มอย่างอื่นจำหน่ายและบริการ โดยมีผู้บำเรอ สำหรับปรนนิบัติลูกค้า มาตรา 3 (3) สถานอาบน้ำ นวด หรืออบตัว ซึ่งมีผู้บริการให้แก่ลูกค้า แต่ไม่รวมถึง (ก) สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล (ข) สถานประกอบการเพื่อสุขภาพตามกฎหมายว่าด้วยสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ หรือ (ค) สถานที่อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง มาตรา 3 (4) สถานที่ที่มีอาหาร สุรา หรือเครื่องดื่มอย่างอื่นจำหน่ายหรือให้บริการ โดยมีรูปแบบอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ (ก) มีดนตรี การแสดงดนตรี หรือการแสดงอื่นใดเพื่อการบันเทิงและยินยอมหรือปล่อยปละละเลยให้นักร้อง นักแสดง หรือพนักงานอื่นใดนั่งกับลูกค้า (ข) มีการจัดอุปกรณ์การร้องเพลงประกอบดนตรีให้แก่ลูกค้า โดยจัดให้มีผู้บริการขับร้องเพลงกับลูกค้า หรือยินยอมหรือปล่อยปละละเลยให้พนักงานอื่นใดนั่งกับลูกค้า (ค) มีการเต้นหรือยินยอมให้มีการเต้น หรือจัดให้มีการแสดงเต้น เช่น การเต้นบนเวที หรือการเต้นบริเวณโต๊ะอาหารหรือเครื่องดื่ม (ง) มีลักษณะของสถานที่ การจัดแสงหรือเสียง หรืออุปกรณ์อื่นใดตามที่กำหนดในกฎกระทรวง มาตรา 3 (5) สถานที่ที่มีอาหาร สุรา หรือเครื่องดื่มอย่างอื่นจำหน่าย โดยจัดให้มีการแสดงดนตรีหรือการแสดงอื่นใดเพื่อการบันเทิง ซึ่งปิดทำการหลังเวลา 24.00 นาฬิกา มาตรา 3 (6) สถานที่อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

หน่วยงาน:

surin_dopa

สัญญาอนุญาต:

Open Data Common

หมวดหมู่:

ข้อมูลสาธารณะ

ขอบเขตพื้นที่:

จังหวัด

ความถี่การปรับปรุง:

ปี

พอร์ทัลต้นทาง:

gdc_surin

อัปเดตเมื่อ:

30/3/2569