ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าปลา เรื่อง การติดตั้งบ่อดักไขมันบำบัดน้ำเสียในอาคาร พ.ศ. ๒๕๖๖

ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลทาปลาเรื่อง การควบคุมเลี้ยงสัตวปลอยสัตวพ.ศ. ๒๕๖๖โดยที่เปนการสมควรตราขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลทาปลา วาดวยการควบคุมเลี้ยงสัตวปลอยสัตวอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๗๑ แหงพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแกไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แหงพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕และที่แกไขเพิ่มเติม องคการบริหารสวนตําบลทาปลา โดยความเห็นชอบของสภาองคการบริหารสวนตําบลทาปลาและนายอําเภอทาปลา จึงตราขอบัญญัติไว ดังตอไปนี้ขอ ๑ ขอบัญญัตินี้ เรียกวา “ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลทาปลา เรื่อง การควบคุมเลี้ยงสัตว ปลอยสัตว พ.ศ. ๒๕๖๖”ขอ ๒ ขอบัญญัตินี้ใหใชบังคับในเขตองคการบริหารสวนตําบลทาปลา ตั้งแตวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเปนตนไปขอ ๓ บรรดาขอบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคําสั่งอื่นใดในสวนที่ไดตราไวแลวในขอบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแยงกับขอบัญญัตินี้ ใหใชขอบัญญัตินี้แทนขอ ๔ ในขอบัญญัตินี้“การเลี้ยงสัตว” หมายความวา การมีสัตวไวในครอบครองและดูแลเอาใจใสบํารุงรักษาตลอดจนใหอาหารเปนอาจิณ“การปลอยสัตว” หมายความวา การสละการครอบครองสัตว หรือปลอยใหอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตวโดยปราศจากการควบคุม“เจาของสัตว” หมายความวา ผูครอบครองสัตวหรือผูใหอาหารเปนประจําดวย“สถานที่เลี้ยงสัตว” หมายความวา คอกสัตว กรงสัตว ที่ขังสัตว หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมสัตวที่เลี้ยง ทั้งนี้ ใหหมายความรวมถึงแนวอาณาเขตที่ดินซึ่งใชประกอบการเลี้ยงสัตวที่มีพื้นที่ติดกันเปนพื้นที่เดียว“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความวา สถานที่หรือทางซึ่งมิใชเปนของเอกชนและประชาชนสามารถใชประโยชนหรือใชสัญจรได หนา ๗๒เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ “แหลงน้ําสาธารณะ” หมายความวา รางระบายน้ําสาธารณะ สระน้ํา บอน้ําคลองชลประทาน คลองซอยใชระบายน้ําชลประทาน ซึ่งมิใชเปนของเอกชนและประชาชนสามารถใชประโยชนหรือใชสัญจรได“สิ่งปฏิกูล” หมายความวา อุจจาระหรือปสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเปนสิ่งโสโครกมีกลิ่นเหม็น“เจาพนักงานทองถิ่น” หมายความวา นายกองคการบริหารสวนตําบลทาปลา“เจาพนักงานสาธารณสุข” หมายความวา เจาพนักงานซึ่งไดรับการแตงตั้งใหปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕“พนักงานเจาหนาที่” หมายความวา ขาราชการหรือพนักงานสวนทองถิ่นซึ่งไดรับการแตงตั้งจากเจาพนักงานทองถิ่นใหปฏิบัติหนาที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕“สัตว” หมายความวา(๑) สุนัข(๒) แมว(๓) ชาง(๔) โค(๕) กระบือ(๖) แพะ(๗) แกะ(๘) นก(๙) ไก(๑๐) เปด(๑๑) หาน(๑๒) สุกร(๑๓) มา(๑๔) งู(๑๕) จระเข(๑๖) สัตวปาตามกฎหมายวาดวยการสงวนและคุมครองสัตวปา(๑๗) สัตวอื่น ๆ ตามที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนด“สัตวควบคุมพิเศษ” หมายความวา หนา ๗๓เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ (๑) สุนัขสายพันธุพิทบูลเทอเรีย (Pitbull terrier) บูลเทอเรีย (Bullterrier) สเตฟฟอรดเชอรบูลเทอเรีย (Staffordshire bullterrier) หรือสายพันธุอื่นที่องคการบริหารสวนตําบลทาปลาประกาศกําหนด(๒) สุนัขที่มีประวัติทํารายคนหรือพยายามทํารายคน โดยมีหลักฐานการแจงความตอเจาหนาที่ตํารวจ(๓) สุนัขที่มีพฤติกรรมไลทํารายคนหรือสัตว โดยปราศจากการยั่วยุ(๔) สัตวปาเลี้ยงลูกดวยนม(๕) จระเข(๖) งูทุกสายพันธุ(๗) ปลาปรัญญาขอ ๕ ใหนายกองคการบริหารสวนตําบลทาปลารักษาการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้และใหมีอํานาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคําสั่ง เพื่อปฏิบัติการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้หมวด ๑บททั่วไปขอ ๖ เพื่อประโยชนในการรักษาสภาวะความเปนอยูที่เหมาะสมกับการดํารงชีพของประชาชนหรือเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตวภายใตบังคับแหงกฎหมายวาดวยการผังเมือง ใหพื้นที่เขตองคการบริหารสวนตําบลทาปลาเปนเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตว ดังนี้(๑) ใหสถานที่ราชการในเขตตําบลทาปลา ไดแก ที่ทําการองคการบริหารสวนตําบลทาปลาศูนยพัฒนาเด็กเล็ก โรงเรียน ศาสนสถาน ที่ดินสาธารณะ ทางสาธารณะ ระบบประปาหมูบานและแหลงน้ําสาธารณะ ฯลฯ เปนเขตหามเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวโดยเด็ดขาด(๒) ใหเขตพื้นที่ตลอดบริเวณสถานที่ตาม (๑) ซึ่งมีระยะหางไมนอยกวา ๑๐๐ เมตรเปนเขตหามปลอยสัตว ดังนี้(๒.๑) สุนัข แมว สุกร โค กระบือ แกะ และมา เกินกวา ๒๐ ตัว(๒.๒) ไก เปด หานหรือทั้งสามประเภทรวมเกินกวา ๕๐ ตัว(๒.๓) สัตวปาตามกฎหมายวาดวยสงวนและคุมครองสัตวปาซึ่งไดรับอนุญาตจากกรมปาไม(๓) การเลี้ยงสัตวนอกเขตพื้นที่ควบคุมตาม (๑) และ (๒) ตองมีระยะหางในระยะที่ไมกอใหเกิดความเดือดรอนรําคาญตอชุมชนหรือผูที่อยูอาศัยในบริเวณใกลเคียงหนา ๗๔เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ กรณีการเลี้ยงสัตวในเชิงพาณิชย ใหมีระยะหางจากสถานที่ราชการ ชุมชน ศาสนสถานที่ดินสาธารณะ ทางสาธารณะ ระบบประปาหมูบานและแหลงน้ําสาธารณะตามคําแนะนําของคณะกรรมการสาธารณสุขตามประเภทของสัตวนั้น ๆใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจกําหนดประเภทและชนิดสัตวที่ตองควบคุมการเลี้ยงสัตวเพิ่มเติมทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตวเฉพาะในเขตทองที่ใดทองที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องคการบริหารสวนตําบลทาปลาขอ ๗ หามทําการเลี้ยงหรือปลอยสัตวที่ตองควบคุมพิเศษตามขอ ๔ ในที่หรือทางสาธารณะในเขตองคการบริหารสวนตําบลทาปลาโดยเด็ดขาด ความในวรรคหนึ่ง ไมใชบังคับแกการเลี้ยงสัตวดังตอไปนี้(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บปวยหรือสรางเสริมภูมิคุมกันโรคของสัตว(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องคการบริหารสวนตําบลทาปลาประกาศกําหนดพื้นที่สวนหนึ่งสวนใดใหเลี้ยงโดยมีกําหนดระยะเวลาที่แนนอนเปนการเฉพาะ(๓) เพื่อการยายถิ่นที่อยูของเจาของสัตวความในวรรคหนึ่งไมใชบังคับแกการปลอยสัตวเพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณี โดยไดรับอนุญาตจากองคการบริหารสวนตําบลทาปลา หรือในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการขอ ๘ เพื่อประโยชนการควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตวในเขตองคการบริหารสวนตําบลทาปลาใหนายกองคการบริหารสวนตําบลทาปลามีอํานาจออกประกาศกําหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวที่ตองควบคุมตามขอ ๔ โดยใหมีมาตรการอยางหนึ่งอยางใด ดังตอไปนี้(๑) กําหนดจํานวน ประเภท และชนิดของสัตวที่เลี้ยง(๒) กําหนดหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขการทําทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว(๓) กําหนดหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขการปลอยสัตวตามขอ ๖หมวด ๒การจดทะเบียนสัตวขอ ๙ ใหเจาของบานหรือเจาของสัตวที่ครอบครองสัตว ประเภท สุนัขและแมวเปนระยะเวลาไมนอยกวา๖๐ วันขึ้นไป ยื่นคําขอใบรับรองการจดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตวหนา ๗๕เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ ตอพนักงานเจาหนาที่ ณ ที่ทําการองคการบริหารสวนตําบลทาปลา หรือสถานที่ใดตามที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนด การจดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตวประเภทอื่นใหเปนไปตามระเบียบกฎหมายของกรมปศุสัตวขอ ๑๐ ในกรณีที่สัตวประเภท สุนัข หรือ แมว หรือไดพบสัตวที่ตายแลว เจาของบานหรือเจาของสัตวมีหนาที่ตองแจงการตายหรือพบสัตวที่ตายตอพนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนดภายใน ๓๐ วัน นับแตวันที่สัตวตายหรือพบสัตวที่ตาย เพื่อปฏิบัติการตามอํานาจหนาที่ตอไปกรณีที่สุนัขหรือแมวพนไปจากการครอบครองของเจาของสัตว เชน ยกสัตวใหบุคคลอื่นเปนตน เจาของสัตวมีหนาที่ตองแจงตอพนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนดภายใน ๓๐ วันนับแตวันที่สัตวพนไปจากการครอบครองหมวด ๓การควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตวขอ ๑๑ นอกจากการเลี้ยงสัตวตามปกติวิสัยแลว เจาของสัตวจะตองปฏิบัติตามหลักเกณฑและเงื่อนไข ดังตอไปนี้(๑) จัดใหมีสถานที่เลี้ยงสัตวที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแกประเภท และชนิดของสัตวโดยมีขนาดเพียงพอแกการดํารงชีวิตของสัตว มีแสงสวางและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ําและกําจัดสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะกรณีเปนสัตวควบคุมพิเศษจะตองเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงสัตวที่ไมสามารถเขาถึงบุคคลภายนอกไดและมีปายเตือนใหระมัดระวังโดยสามารถสังเกตเห็นไดอยางชัดเจน(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตวใหสะอาดอยูเสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะเปนประจําไมปลอยใหเปนที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผูที่อยูบริเวณใกลเคียง และใหเจาของสัตวมีหนาที่ตองกําจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตวของตนในที่หรือทางสาธารณะ(๓) เมื่อสัตวตายลงเจาของสัตวจะตองกําจัดซากสัตวและมูลสัตวใหถูกสุขลักษณะเพื่อปองกันมิใหเปนแหลงเพาะพันธุแมลงหรือสัตวนําโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไมกอเหตุรําคาญจากกลิ่นควัน และไมเปนเหตุใหเกิดการปนเปอนของแหลงน้ํา หนา ๗๖เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ (๔) จัดใหมีการสรางเสริมภูมิคุมกันโรคในสัตวเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว(๕) ใหเลี้ยงสัตวภายในสถานที่ของตน ไมปลอยใหสัตวอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตวโดยปราศจากการควบคุม กรณีเปนสัตวดุรายจะตองเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเขาไปไมถึงตัวสัตวและมีปายเตือนใหระมัดระวังโดยสังเกตไดอยางชัดเจน(๖) ไมเลี้ยงสัตวภายในสถานที่ที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนด(๗) ควบคุมดูแลสัตวของตนมิใหกออันตรายหรือเหตุรําคาญตอผูอื่น(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคําแนะนําของเจาพนักงานสาธารณสุข คําสั่งเจาพนักงานทองถิ่นรวมทั้งขอบังคับ ระเบียบ และคําสั่งขององคการบริหารสวนตําบลทาปลาขอ ๑๒ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบวาสัตวที่ตนเลี้ยงไวมีอาการโรคสัตว เชน อาการดุรายวิ่งเพนพาน กัดสิ่งที่ขวางหนา หรือเซื่องซึม ซุกตัวในที่มืด ปากอาลิ้นหอยแดงคล้ํา น้ําลายไหลเดินโซเซ ตัวแข็ง ขาออนเปลี้ยหรือมีสัตวตายอยางผิดปกติ เจาของสัตวมีหนาที่ตองแจงตอเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง เมื่อสัตวซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่งกัดหรือทํารายบุคคลใดใหเจาของสัตวตองแจงเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่หรือสัตวแพทยของสํานักงานปศุสัตวจังหวัด/อําเภอเพื่อตรวจหาโรคสัตวขอ ๑๓ บุคคลใดใหอาหารสัตวเปนประจําหรือครั้งคราวมีหนาที่สังเกตอาการสัตว หากกรณีสงสัยวาสัตวดังกลาวมีอาการตามขอ ๑๒ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกลาวมีหนาที่ตองแจงตอเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมงขอ ๑๔ เมื่อสัตวตายลง เจาของสัตวจะตองกําจัดซากสัตวและมูลสัตวใหถูกสุขลักษณะเพื่อปองกันมิใหเปนแหลงเพาะพันธุแมลงหรือสัตวนําโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไมกอเหตุรําคาญจากกลิ่น ควันและไมเปนเหตุใหเกิดการปนเปอนของแหลงน้ําขอ ๑๕ เมื่อสัตวที่เลี้ยงไวมีอาการโรคสัตว หรือเปนโรคสัตวหรือถูกสัตวซึ่งเปนโรคกัดหรือทํารายเจาของสัตวมีหนาที่ตองแจงตอเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่หรือสัตวแพทยของสํานักงานปศุสัตวจังหวัด/อําเภอเพื่อตรวจหาโรคสัตวขอ ๑๖ เจาของสัตวมีหนาที่ตองอํานวยความสะดวก หรือไมกระทําการใดอันเปนการขัดขวางการปฏิบัติงานตามอํานาจหนาที่ของเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่ และหามมิใหบุคคลใดขัดขวางการจับสัตวที่ไมมีเจาของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ใหเจาของสัตวหรือบุคคลอื่นใด มีหนาที่ใหขอมูลสัตวที่สงสัยวาจะเปนโรคสัตว หนา ๗๗เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ ขอ ๑๗ เมื่อมีการประกาศเขตระบาดโรคสัตวหรือประกาศเขตโรคสัตวชั่วคราว หามมิใหผูใดเคลื่อนยายสัตวหรือซากสัตว ภายในและเขา - ออก ในเขตองคการบริหารสวนตําบลทาปลาเวนแตไดรับอนุญาตเปนหนังสือจากสัตวแพทยของเจาพนักงานสํานักงานปศุสัตวจังหวัด/อําเภอหรือเจาพนักงานทองถิ่นหรือพนักงานเจาหนาที่ขอ ๑๘ ผูใดนําสัตวออกนอกสถานที่เลี้ยงตองปฏิบัติ ดังตอไปนี้(๑) ควบคุมสัตวดวยอุปกรณที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมิใหสัตวทํารายผูอื่นหรือทําความเสียหายแกสิ่งของสาธารณะหรือของผูอื่นไดอยางทันทวงที(๒) กรณีที่เปน สัตวควบคุมพิเศษตองสวมใสอุปกรณปองกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นแกผูอื่นเชน ครอบปากและสายลากจูงที่แข็งแรงขอ ๑๙ ในกรณีที่เจาพนักงานทองถิ่นพบสัตวในที่หรือทางสาธารณะอันเปนการฝาฝนขอ ๖โดยไมปรากฏเจาของ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจกักสัตวดังกลาวเปนเวลาอยางนอยสามสิบวันเมื่อพนกําหนดแลวยังไมมีผูใดแสดงหลักฐานการเปนเจาของเพื่อรับสัตวคืนใหสัตวนั้นตกเปนขององคการบริหารสวนตําบลทาปลา แตถาการกักสัตวไวอาจกอใหเกิดอันตรายแกสัตวนั้นหรือสัตวอื่นหรือตองเสียคาใชจายเกินสมควร เจาพนักงานทองถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามควรแกกรณีกอนถึงกําหนดดังกลาวก็ได เงินที่ไดจากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อไดหักคาใชจายในการขายทอดตลาดและคาเลี้ยงดูสัตวแลวใหองคการบริหารสวนตําบลทาปลาเก็บรักษาไวแทนสัตวในกรณีที่มิไดมีการขายหรือขายทอดตลาดสัตวตามวรรคหนึ่งและเจาของสัตวมาขอรับสัตวคืนภายในกําหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจาของสัตวตองเปนผูเสียคาใชจายสําหรับการเลี้ยงดูสัตวใหแกองคการบริหารสวนตําบลทาปลาตามจํานวนที่ไดจายจริงดวยในกรณีที่ปรากฏวาสัตวที่เจาพนักงานทองถิ่นพบนั้นเปนโรคติดตออันอาจเปนอันตรายตอประชาชนใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจทําลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรไดหมวด ๔อํานาจหนาที่ของเจาพนักงานทองถิ่นขอ ๒๐ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจแตงตั้งขาราชการหรือพนักงานสวนทองถิ่นเพื่อใหปฏิบัติหนาที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ในเขตอํานาจขององคการบริหารสวนตําบลทาปลา ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ไดหนา ๗๘เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘ หมวด ๕บทกําหนดโทษขอ ๒๑ ผูใดฝาฝนหรือไมปฏิบัติตามขอบัญญัตินี้ ตองระวางโทษตามที่กําหนดไวในบทกําหนดโทษแหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติมประกาศ ณ วันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๖สมพร นะถานายกองคการบริหารสวนตําบลทาปลาหนา ๗๙เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๘Powered by TCPDF (www.tcpdf.org)