ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสามพระยา เรื่อง การติดตั้งบ่อดักไขมันบำบัดน้ำเสียในอาคาร พ.ศ. ๒๕๖๖

ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตวพ.ศ. ๒๕๖๖โดยที่เปนการสมควรตราขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม วาดวยการควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตวอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง แหงพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล (ซึ่งแกไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องคการบริหารสวนตําบลลําประดา โดยความเห็นชอบของสภาองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมและนายอําเภอตากใบจึงตราขอบัญญัติไว ดังตอไปนี้ขอ ๑ ขอบัญญัตินี้เรียกวา “ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตว พ.ศ. ๒๕๖๖”ขอ ๒ ขอบัญญัตินี้ใหใชบังคับในเขตองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม ตั้งแตวันที่ไดประกาศไวโดยเปดเผย ณ สํานักงานองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมแลวเจ็ดวันขอ ๓ บรรดาขอบัญญัติ กฎ ขอบังคับ ระเบียบ หรือคําสั่งอื่นใดในสวนที่ไดตราไวแลวในขอบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแยงกับขอบัญญัติ ใหใชขอบัญญัตินี้แทนขอ ๔ ขอบัญญัตินี้ไมใชบังคับแก(๑) การเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวของทางราชการ(๒) การเลี้ยงสัตวของผูไดรับอนุญาตใหประกอบกิจการที่เปนอันตรายตอสุขภาพขอ ๕ ในขอบัญญัตินี้“การเลี้ยงสัตว” หมายความวา การมีสัตวไวในครอบครองและควบคุมในสถานที่เลี้ยงสัตว“การปลอยสัตว” หมายความวา การปลอยสัตวใหอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตว โดยปราศจากการควบคุม“เจาของสัตว” หมายความวา ผูมีสิทธิเปนเจาของสัตวนั้นทั้งนี้ใหหมายความความถึงผูเลี้ยงผูใหที่อยูอาศัยและผูควบคุม รวมถึงผูครอบครองสัตวนั้นดวย“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความวา สถานที่หรือทางซึ่งมิใชเปนของเอกสารและประชาชนสามารถใชประโยชนหรือใชสัญจรได หนา ๕๓เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๓ มีนาคม ๒๕๖๘ “ราชการสวนทองถิ่น” หมายความวา องคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม“เจาพนักงานทองถิ่น” หมายความวา นายกองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม“เจาพนักงานสาธารณสุข” หมายความวา เจาพนักงานซึ่งไดรับการแตงตั้งจากรัฐมนตรีวาการกระทรวงสาธารณสุขใหปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ แกไขเพิ่มเติมขอ ๖ เพื่อประโยชนในการรักษาสภาวะความเปนอยูที่เหมาะสมกับการดํารงชีพของประชาชนเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตวใหสัตวดังกลาวตอไปนี้เปนสัตวที่ตองมีการควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสัตวในเขตตําบลศาลาใหม(๑) โค(๒) สุกร(๓) แพะ(๔) แกะ(๕) สุนัข(๖) แมว(๗) ไก(๘) เปด(๙)นก(๑๐) หาน(๑๑) ลิง(๑๒) สัตวมีพิษและสัตวดุรายขอ ๗ หามทําการเลียงหรือปลอยสัตวที่ตองควบคุมขอ ๗ ภายในที่หรือทางสาธารณะในเขตตําบลศาลาใหมความในวรรคหนึ่ง ไมใชบังคับแกการเลี้ยงสัตว ดังตอไปนี้(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บปวยหรือสรางเสริมภูมิคุมกันโรคของสัตว(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมกําหนดพื้นที่สวนหนึ่งสวนใดใหเลี้ยงโดยกําหนดระยะเวลาที่แนนอนเปนการเฉพาะ(๓) เพื่อการยายถิ่นที่อยูของเจาของสัตวความในวรรคหนึ่ง ไมใชแกการปลอยสัตวเพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยไดรับอนุญาตจากองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม หรือการขยายพันธุหนา ๕๔เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๓ มีนาคม ๒๕๖๘ ขอ ๘ เพื่อประโยชนในการควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวในเขตตําบลศาลาใหมใหเจาพนักงานทองถิ่น มีอํานาจออกระเบียบหรือประกาศกําหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวที่ตองควบคุมตามขอ ๗ โดยใหมีมาตรการอยางหนึ่งอยางใด ดังตอไปนี้(๑) กําหนดสถานที่ จํานวน ประเภท และชนิดของสัตวที่เลี้ยง(๒) กําหนดหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขการทําทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว(๓) กําหนดหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขการปลอยสัตวตาม ขอ ๘ขอ ๙ นอกจากเลี้ยงสัตวตามปกติวิสัยของวิญูชนพึงกระทําแลว เจาของสัตวตองปฏิบัติดังตอไปนี้(๑) จัดใหมาสถานที่เลี้ยงสัตวที่มั่นคงแข็งแรง ตามความเหมาะสมแกประเภทและชนิดของสัตวและมีขนาดเพียงพอแกการดํารงชีวิตของสัตว มีแสงสวางและการระบายอากาศที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ําและสิ่งสกปรกที่ถูกสุขลักษณะ(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตวใหสะอาดอยูเสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะเปนประจําไมปลอยใหเปนที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผูที่อยูบริเวณใกลเคียง(๓) เมื่อสัตวตายลง เจาของสัตวจะตองกําจัดซากสัตวใหถูกสุขลักษณะเปนประจําเพื่อปองกันมิใหเปนแหลงเพาะพันธุของแมลงหรือสัตวนําเชื้อโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไมกอเหตุรําคาญจากกลิ่น ควันและไมเปนเหตุใหเกิดการปนเปอนของแหลงน้ํา(๔) ตองจัดใหมีการฉีดวัคซีน และการสรางเสริมภูมิคุมกันโรคใหกับสัตวเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตวอยางสม่ําเสมอ(๕) ใหเลี้ยงสัตวภายในสถานที่เลี้ยงสัตวของตน ไมปลอยใหสัตวอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตวโดยปราศจากการควบคุม อีกทั้งไมนําสัตวมาถายมูลในที่หรือทางสาธารณะ กรณีเปนสัตวดุรายจะตองเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายรอกเขาไปไมถึงตัวสัตวและมีปายเตือนใหระมัดระวังโดยสังเกตไดอยางชัดเจน(๖) ไมนําสัตวเลียงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตวของตน เวนแตเปนไปตามที่กําหนดไวในขอ ๘(๗) ใหควบคุมดูแลสัตวของตนมิใหกออันตราย หรือไมใหสงเสียงดังรบกวนแกผูอยูอาศัยบริเวณใกลเคียงอันอาจเปนเหตุใหเสื่อมหรืออาจเปนอันตรายตอสุขภาพของประชาชนโดยสวนรวม(๘) ไมเลี้ยงสัตวในสถานที่ที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนดหามไว(๙) ปฏิบัติการอื่นใดตามคําแนะนําของเจาพนักงานสาธารณสุข คําสั่งเจาพนักงานทองถิ่นรวมทั้งขอบังคับ ระเบียบ หนา ๕๕เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๓ มีนาคม ๒๕๖๘ ขอ ๑๐ ในกรณีมีเหตุควรสงสัยวาสัตวที่เลี้ยงนั้นเปนโรคติดตอ อันอาจเปนอันตรายตอสุขภาพของบุคคลทั่วไป ใหเจาของสัตวแยกสัตวไวตางหากและแจงใหกองสาธารณสุขและสิ่งแวดลอมองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมทราบ และตองปฏิบัติตามคําแนะนําของเจาพนักงานสาธารณสุขหรือเจาพนักงานทองถิ่นขอ ๑๑ กรณีที่เจาพนักงานทองถิ่นพบสัตวในที่หรือทางสาธารณะอันเปนการฝาฝนตามขอบัญญัตินี้โดยไมปรากฏเจาของ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจกักสัตวดังกลาวไวเปนเวลาอยางนอยสามสิบวัน เมื่อพนกําหนดแลวยังไมมีผูใดแสดงหลักฐานการเปนเจาของเพื่อรับสัตวคืน ใหสัตวนั้นตกเปนขององคการบริหารสวนตําบลศาลาใหม แตถาการกักสัตวไวอาจกอใหเกิดอันตรายแกสัตวนั้นหรือสัตวตัวอื่น หรือตองเสียคาใชจายเกินสมควร เจาพนักงานทองถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตวนั้นตามควรแกกรณีกอนถึงกําหนดเวลาดังกลาวก็ไดเงินที่ไดจากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อไดหักคาใชจายการขายหรือขายทอดตลาดและคาเลี้ยงดูแลวใหเปนรักษาไวแทนสัตวหรือใหสัตวนั้นแกบุคคลที่ตองการนําไปเลี้ยงตามที่องคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมกําหนดขอ ๑๒ กรณีที่มิไดมีการขายทอดตลาดสัตวและแจงของสัตวมาขอรับสัตวคืนภายในกําหนดเวลาตามขอ ๑๒ เจาของสัตวตองชําระคาใชจายสําหรับการเลี้ยงดูสัตวใหแกองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมตามจํานวนที่ไดจายจริงขอ ๑๓ กรณีที่ปรากฏวาสัตวที่เจาพนักงานทองถิ่นพบนั้นเปนโรคติดตออันอาจเปนอันตรายตอประชาชน ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจทําลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรไดขอ ๑๔ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจแตงตั้งขาราชหารหรือพนักงานสวนทองถิ่นเพื่อใหปฏิบัติหนาที่ตามมาตรา ๔๔ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติมในเขตองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ไดขอ ๑๕ ผูใดฝาฝนหรือไมปฏิบัติตามขอใดขอหนึ่งแหงขอบัญญัตินี้ ตองระวางโทษตามบทกําหนดโทษแหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติมขอ ๑๖ ใหนายกองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมเปนผูรักษาการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้และใหมีอํานาจออกขอบังคับ ระเบียบ ประกาศ คําสั่ง รวมทั้งแกไขเพิ่มเติมตามที่เห็นสมควรเพื่อปฏิบัติการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ศุภนินทร สือนินายกองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมหนา ๕๖เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๓ มีนาคม ๒๕๖๘ บัญชีอัตราคาธรรมเนียมการปรับและคาใชจายในการเลี้ยงดูสัตวทายขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลศาลาใหมเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวพ.ศ. 2566ลําดับที่ ประเภท อัตราคาธรรมเนียม(บาท/ป)1. ชาง คาปรับเชือกละไมเกิน เชือกละ 1,000 บาท2. มา โค กระบือ คาปรับตัวละไมเกิน ตัวละ 500 บาท3. สุกร แพะ แกะ แมว คาปรับตัวละไมเกิน ตัวละ 200 บาท4. สัตวอื่น ๆ คาปรับตัวละไมเกิน ตัวละ 100 บาทPowered by TCPDF (www.tcpdf.org)